"" انجمن پـیـــــــک ""

به نام خدا

کوچه ی سمت چپ

دامنه ی هوا از سمت شرق روشن شده می رود. کم کم نوید صبح گاهی را می دهد اما درسمت غرب ستاره ها هوای لانه رفتن را در سر می پروراند . مادر نگران ایستاده به پسرش چشم دوخته است.پسرش روی قالینچه ی دم دروازه نشسته بوت های را می پوشد. قُدبند بوتش را گره می زند و مادر کم کم جدایی پسرش را احساس می کند. پسر از روی قالینچه بر می خیزد و دامن پراهنش را درست می کند. دست خداحافظی به سوی ماردش دراز می کند. مادر با تمام قدرت پسرش را در آغوش می کشد. چشمانش را می بوسد. گونه هایش را می بوسد. اشک درچشمانش حلقه می زند و گلویش بغض آلود  می گردد. صدایش بم می گردد و می گوید:

-          بچه فکر خو جم بیگر. د راه متوجه خود خوباش و تارسیدی بلدی مه آوال بدی.

-          خو آبی

 پسر نیز کمی خونجگر می شود. اشک درچشمانش حلقه می زند و نزدیک است که گریه کند. اما گریه هایش می بلعد تا باعث نگرانی بیشتر مادر نگردد و مادرش خونجگر نگردد.

 پسر خم می شود تا تبراق را که مادرش درست نموده بود بردارد و به پشت اندازد. تبراق را از زمین می بردارد و پشت می کند. یک بار دیگر با مادر خداحافظی می کند. دستان مارد را می بوسد وحرکت می کند مادر به آشپز خانه می رود کاسه ی پر آرد را بر می دارد و صدا می کند

-          بچه مهیک دقیقه صبر.

 پسر که پشت دروازه ی حویلی رسیده بود و میخواست که دروازه را باز کند دستش به دستک دروازه می ماند و احساس سردی می کند. مادر با کاسه ی آرد باخود را به پسرش می رساند و می گوید:

-          بچه مه روی آرد دست خو بکش که مه تصدق بیدوم.

پسرش روی آرد دست می کشد و باز هم دستان مادر را می بوسد و دستک سرد دروازه را می چرخاند. دروازه باز می شود.نخست پای راست را بیرون خانه می ماند و بسم الله گفته سمت پیش حرکت می کند. هوای بیرون سرد تر است پسر بیشتر از قبل احساس سردی می کند و مادر کاسه ی آرد را کنار گذاشته، جام که کنار شیر آب بود برمی دارد و شیر آب را باز می کند. جام پر از آب سرد می گردد. دست مادر خنک می خورد و بدون اینکه احساس سرما کند خود را به بیرون از حویلی می راساند. می بیند که پسرش تا نیمه کوچه ی رسیده آب را پشت سر ش پاش می دهد و می گوید:

-          خدایا بچه مه را بخیر د سری منزل برسین نی !

پسر آهسته آهسته از مادر دور تر و دورتر می گردد تا اینکه در آخر کوچه می رسد و می خواهد دست چپ دور بزند. اما یک بار به پشت سرش به مادرش نگاه می کند و متوجه می شود که مادرش چادرش را سرچپه به سرنموده است و به سوی مادرش لبخند می زند و دست می کتاند و می گوید:

-          خداحافظ آبی

مادر نیز لبخند کنان به پسرش می گوید.

-          خدانگهدار پسرم

پسر در کوچه ی دومی سمت چپش دور می زند.

عزت الله "صلصال"

بسم الله الرحمن الرحیم

کشتارجمعی وهدفمند هزاره ها درشهر کویطه پاکستان،یکی از روخدادهای تلخ ودلگیر بوده است که باعث جریحه دار شدن احساسات ووجدان عمومی انسان ها شده است . طبق گذارش ها که بدست آمده درجریان این سال های اخیر چندین بار حملات مرگبار وضد انسانی بالای اجتماعات مسالمت آمیز ،مسافرین وظاهرین مردم هزاره حمله شده وآنها را به طور گروهی مورد هدف قرارداده است .

لذا ازهمین خاطر جمع ازدانشجویان دانشگاه کابل چندروز پیش گرد همائی مسالمت آمیز را برا انداختند ومتعاقب آن  یک شنبه مورخ17/7/1390 یک کنفنرانس مطبوعاتی واعتراضی را جمعی ازدانشجویان ومردم کابل درتالار مطبوعات وزارت اطلاعات وفرهنگ راه اندازی کردند که در آن چندتن از اعضای مجلس نماندگان وبزرگان مردم کابل سخن رانی کردند . خانم شاه گل رضائی نماینده ای مردم غزنی درمجلس نمایندگان ضمن یاد آوری این حادثات علم ناک درشهر کویطه پاکستان ،آن را به شدت تقبیح کرده واز آ ن به عنوان یک پدیده شوم وضدارزش های انسانی نام برد .وهم چنان وی افزود که این حادثه بیان گر ضد انسانی بودن ، ضد اسلامی بودن وخیانت کردن به ارزش های حقوق بشری عاملان این واقعات میباشد ودر اخیر وی ازتمام جامعه جهانی ،نهاد های مدنی وحقوق بشر به شمول حکومت های پاکستان وافغانستان خواست تا درمورد این روخداد ها تحقیق ودرجستجوی دستگیری عاملان این قضیه گردد. وبه تعقیب آن اسدالله سعادتی نماینده مردم دایکندی درمجلس نمایندگان افغانستان ضمن محکومیت این رویداد ها ،ریشه این نوع کشتارهای هدفمندانه را در اختلافات مذهبی وقومی دانسته وعامل این قضیه را فرقه ای اسلام گرایان افراطی ، مذهب ترور ووحشت بنام وهابیت دانیست .وبه تعقیب آن پیام های تسلیتی از طرف انجمن های دانشجوئی خوانده شد . ودراخیر هم قطعنامه ای از طرف برگزار کنندگان این کنفنرانس طی چند نکته به قرار ذیل صادرشد :

ماضمن محکوم کردن کشتار هدفمند وجمعی هزاره ها درشهر کویطه پاکستان به عنوان یک عمل غیر انسانی وتخریش کننده وجدان جمعی بشری ، خواستار رعایت نکات ذیل میباشیم

1 – ماضمن محکومیت این کشتار ،خواستار توقف این کشتار هستیم واز هر کس وهرنهادوکشور میخواهیم که هر کارمیتواند برای توقف این کشتار انجام دهند .

2 – ازدولت پاکستان می خواهیم که باعاملین این کشتار برخورد جدی کرده وبرای جلوگیری از یک فجعه بزرگ انسانی اقدامات لازم را انجام دهند . ودولت پاکستان نیز دراین قضیه گناه کار است .

3 – ازسازمان ملل متحدودیگر جامه جهانی میخواهیم که به کشتار جمعی مردم بی گناه در شهر کویطه پاکستان توجه کرده وبرای جلوگیری ازارامه این فاجعه بردولت پاکستان فشاربیاورد تا هیئت را جهت تحقیق تعین کند ونتیجه را به افکار عمومی اعلان کند.

4 – ازدولت افغانستان میخواهیم که از طریق وزارت خارجه ،نسبت به این قتل عام بردولت پاکستان اعتراض رسمی بدهد .

                                                                       گزارشگر:محمدضیا امینی

به نام خدا

       امروز جمعه به تاریخ 15/7/1390 مطابق با 7/10/2011 یک راهپیمایی گسترده ی از طرف مردم غرب کابل جهت اعتراض علیه کشتار دسته جمعی هزارهای کویته که چندی به دین سو به گونه ی سیستماتیک صورت می گیرد راه اندازی شده بود.

    تجمع، برزگسالان، سیاسیون، نهاد های مدنی- دانشجویی، کودکان و نوجوانان این راهمپیمایی مسالمت آمیز را پررنگ نموده بودند.

     تظاهرات کنندگان با سردادن شعار چون: " بانکیمون یبدار شو!، ما صلح می خواهیم، سکوت در برابر تروریزم تروریزم است روریزم ، تبعیض نژادی محکوم است محکوم و ..." از نهادهای حقوق بشر، ارگان های دولت جمهوری اسلامی پاکستان خواستار توجه جدی در زمینه شده و خواستند که جلوی چنین جنایات را بزودی بگرند و همچنان از دولت جمهوری اسلامی افغانستان خواستند که از طریق وزارت خارجه از دولت جمهوری اسلامی پاکستان اعتراض رسمی نمایند.

بدرود

یکجیگه باشی که دنیا پک شی بل الغی مویه

اوش مو باشه چار دور جنیات بلی تولغی مویه

مردوما پرسان مونه دشمن دیری یا ندری؟

اوش و اوش دم خوبیگر که آر دور ابغی مویه

اوبیرار شیعه ی یا سنی ی؟ اید پروا نیه !

چیم چوقوش ،بینی پچک تو جوب مویه جلغی مویه

نام شیرین ره بیگر تاریخ کمر شی خم موشه

ای شرین و خالیقو خو تیغی بی بیلغی مویه

مثل شیر غرب کابل پک جوان و مرد وزن

جــورو بازوی جــوان و پیرو ار نیلغی مویه

مهدی وفا

معنی بعضی لغات

پک --همگی                 ابغه-- کاکا                              بی بیلغه-- ناگهانی

بل-- بالای                    چوقوش--خورد،کوچک                  نیلغه-- اطفال

الغه-- کف دست               جوب-- همساز،یکسان

تولغه-- فرق سر              جلغه-- وصل شده-یکجا شده

سبز شد دشت مزار اندر بهار                کوه و دشت بلخ هم شد لاله زار